14

Ze is niemands dochter als ze danst.

Met een huid als poezenvacht

en vruchten van de sterren.

 

Perzik kleurt haar wangen

op weg naar een huis

van lege flessen en oude truien.

 

Niets vervult haar meer (zegt ze)

dan de  maan op een ander,

suikerspin

en ‘niet van deze wereld’.

 

Zij is niemands dochter als ze danst.

Als ze lacht is ze van iedereen.

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s

%d bloggers liken dit: